Pokazywanie postów oznaczonych etykietą moc natury. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą moc natury. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 28 sierpnia 2014

Letnie skarby owocowe w naturalnej pielęgnacji skóry

Maseczki owocowe odżywiają i pielęgnują cerę, walczą z przebarwieniami i wypryskami, nawilżają i odświeżają. 
Domowe receptury są znane i cenione od dawna, dlatego jeśli masz pod ręką świeże owoce (na które nie jesteś uczulona!) i uda ci się wszystkich nie zjeść, przeznacz jedną lub kilka sztuk na zrobienie maseczki
Są tanie i skuteczne, dlatego raz w tygodniu wygospodaruj dla siebie pół godziny i przeznacz je na pielęgnację urody.

Nie zapomnij aby do maseczek dodać w równych proporcjach kwaśniej śmietany, aby zmniejszyć działanie kwasów owocowych.




Maseczka z jabłka, pomoże odświeżyć i odmłodzić skórę.
Obierz i zetrzyj 1 jabłko, dodaj 1 łyżkę oliwy lub oleju roślinnego, 1 łyżkę śmietany. Konsystencję nałóż na szyję oraz twarz, odczekaj kilka minut, po czym zmyj ją zimną wodą.

Maseczka ze śliwek dla skóry normalnej.
Rozgnieć kilka śliwek, dodaj do nich ½ łyżeczki oliwy lub olejku migdałowego i 1 łyżeczkę śmietany.

Maseczka z gruszek oczyści skórę, zwęży pory i nawilży bardzo dokładnie skórę twarzy. 
Umieść maseczkę na twarzy i dekolcie, trzymaj przez czas 25-20 minut, a następnie przemyj zimna wodą.

Maseczka z żurawiny dla skóry tłustej.
Zmieszaj 1 łyżeczkę mąki ziemniaczanej z 1 łyżeczką soku z żurawiny oraz 1 białkiem jajka. Mieszankę umieść na twarzy na czas 15-20 minut, a następnie zmyj twarz chłodną wodą.

Odświeżająca maseczka z pigwy - pigwa odświeża i tonizuje skórę. 
Rozgnieć pigwę i wymieszaj z 2 łyżeczkami śmietany. Maseczkę umieść na twarzy, odczekaj kilka minut, a potem spłucz.

Maseczka z jeżyn dla skóry suchej. 
Rozgnieć kilka jeżyn, dodaj 1 łyżeczkę śmietany i 1 łyżeczkę miodu. Wszystko dokładnie wymieszaj. Nałóż mieszankę na twarz, zmyj chłodna woda po 20 minutach.

Opracowano na podstawie: http://w-spodnicy.ofeminin.pl/

czwartek, 15 sierpnia 2013

" Woda utleniona" - nadtlenek wodoru

Jest uważany za najskuteczniejszy na świecie środek przeznaczony do naturalnej dezynfekcji.   Nadtlenek wodoru składa tylko z wody i tlenu.
Uśmierca mikroorganizmy przez ich utlenianie, czyli jakby poprzez kontrolowany proces spalania. 
Gdy nadtlenek wodoru reaguje z materiałem organicznym, powoduje rozpad na tlen i wodę.





Do czego może być przydatna „ woda utleniona”?

1. Wybielanie ubrań
aby pozbyć się np. plamy krwi z ulubionego ubrania,  polej nią bezpośrednio zabrudzone miejsce, pozostaw na około minutę, a następnie przetrzyj i spłucz zimną wodą; powtórz w razie potrzeby.

3. Kąpiel odmładzająco-odtruwająca
Wlej około 700 ml 3%  wody utlenionej do wanny z ciepłą wodą,  zanurz się na co najmniej 30 min, ewentualnie dolewaj gorącej wody.
Kąpiel z dodatkiem wody utlenionej pomaga również pozbyć się czyraków, grzybic lub innych infekcji skórnych.

3. Grzybica stóp
Aby wyleczyć tą nieprzyjemną przypadłość przemywaj dokładnie stopy rozcieńczonym roztworem wody utlenionej ze zwykłą woda przegotowana w równych porcjach (zwłaszcza między palcami) i pozostawiaj do wyschnięcia.

4. Zakażenia skóry
Zanurzaj zainfekowane miejsce na ciele w roztworze 3% wody utlenionej przez pięć do dziesięciu minut kilka razy dziennie. Samo przemywanie i płukanie ran powinno też być wystarczające.

5. Zakażenia zatok
Łyżkę 3% nadtlenku wodoru dodaj do 1 filiżanki niechlorowanej wody i stosuj jak spray do nosa.

6. Pielęgnacja ran
3% wodę utlenioną stosuj do czyszczenia ran oraz usuwania martwej tkanki

7. Płyn do płukania ust i pielęgnacji zębów
Leczniczo - 20 ml wody utlenionej trzymaj w ustach przez 10 minut dziennie, a potem wypluj.
W przypadku ostrego bólu zęba i braku możliwości szybkiego dostania się do dentysty, można potrzymać nadtlenek wodoru w ustach przez 10 min kilka razy dziennie, a ból zmaleje.

UWAGA! Korzystaj z rozwagą.
Nie należy pozostawić roztworu wody utlenionej w otwartej tkance przez dłuższy okres czasu, ponieważ powoduje łagodne uszkodzenie tkanki w otwartych ranach.

piątek, 2 sierpnia 2013

Owoc granatu

Owoc ten jest symbolem cnót i zdrowia, zwłaszcza miłości i płodności. Kształt owoców granatu porównuje się do kobiecej piersi, sok do krwi, a kielich do królewskich insygniów. Niektórzy badacze Biblii uważają, że zakazanym rajskim owocem nie było jabłko, lecz owoc granatu.

Granatowiec właściwy (Punica granatum,) to drzewo lub krzew, osiągający 3-5 metrów wysokości. Pochodzi z Persji, skąd rozprzestrzenił się na obszary Afryki, Indii i Ameryki. Granaty zawierają duże ilości cukrów (10-12%), kwasów organicznych (2-5%), w tym kwas cytrynowy, białka (1,5%) oraz witaminy i minerały (wit. C i E, beta-karoten, niacyna, potas, selen, miedź, cynk).


  • stosowany pomocniczo wraz z innymi lekami w anginie i przeziębieniach (przy gorączce). Liczne badania kliniczne potwierdzają właściwości granatu, jako dobrego środka przeciw miażdżycy, zmianom nowotworowym czy cukrzycy
  • sok z granatu przeciwdziała impotencji oraz może chronić przed rakiem prostaty, obniżając poziom antygenu gruczołu krokowego; wpływa również korzystnie na serce i układ krążenia, redukując złogi cholesterolu oraz spowalnia rozwój arteriosklerozy
  • ekstrakt z liści granatu nie tylko zmniejsza podatność na wystąpienia chorób układu krążenia, ale również redukuje wewnątrz jelitowe wchłanianie tłuszczu
  • produkty z granatu wpływają korzystnie na płód, chroniąc mózg nienarodzonego płodu przez ograniczonym transportem tlenu
  • naukowcy potwierdzają również pozytywny wpływ granatu na układ nerwowy





Produkty z granatu to bogate źródło tanin (kwas galusowy i elagowy), antocyjanin i kwasów fenolowych. Liczne badania udowodniły dobroczynny wpływ kwasu elagowego w odniesieniu do raka. Kwas ten zapobiega wczesnym zmianom chemicznym, które prowadzą do nowotworów, zwłaszcza szyjki macicy, piersi, trzustki, przełyku, skóry i prostaty.

Sok z granatu zawiera trzy razy więcej przeciwutleniaczy niż ta sama ilość zielonej herbaty czy czerwonego wina. Granaty wpływają korzystnie na zmiany miażdżycowe  tętnic oraz zmniejszają ryzyko śmierci z powodu cukrzycy, która powoduje pogrubienie ścianek arterii.

Ekstrakty z owoców granatu mogą również blokować enzymy przyczyniające się do zapalenia kości, stawów i chrząstek. Owoce granatu zawierają także roślinne estrogeny , (m.in. estron) pomagające w minimalizowaniu dolegliwości menopauzy i napięcia przedmiesiączkowego.

Zdaniem naukowców, granat podobnie jak lubczyk, czekolada czy wanilia to naturalny afrodyzjak, zwiększający libido i poprawiający samopoczucie.

Wpływ granatu na urodę

Bogaty w kwas elagowy granat, wykazuje właściwości przeciwutleniające i wzmacniające ściany komórek. Stosowany jest jako naturalny filtr przeciwsłoneczny w preparatach do opalania i po opalaniu, gdyż chroni przed negatywnymi jego skutkami. Jest składnikiem przeciwdziałającym zmianom kancerogennym skóry. Wysoka zawartość polifenoli sprawia, że produkty bogate w ekstrakt z granatu, chronią przed wolnymi rodnikami, powodującymi przedwczesne starzenie skóry.
Ze względu na obecność  kwasu pinikowego (omega-5) granat wykazuje właściwości przeciwzapalne i przeciwobrzękowe, dlatego  stosowany jest w preparatach na obrzęki i skaleczenia, aktywując procesy regeneracji skóry. Zdolność do przeciwdziałania obrzękom została również wykorzystana w preparatach  do pielęgnacji skóry wokół oczu. Stosuje się go w produktach przeciwzmarszczkowych, gdyż spłyca już istniejące zmarszczki oraz zwiększa sprężystość skóry, wspomagając produkcję kolagenu.
Dodawany do balsamów i mleczek do ciała nawilża, uelastycznia i ujędrnia skórę. W kremach do twarzy odrzwia i rewitalizuje zmęczona skórę, a w maseczkach i lotionach działa ściągająco i zmniejsza pory.
Jest częstym składnikiem preparatów w pielęgnacji skóry trądzikowej, przy egzemie, łuszczycy i trądziku różowatym, gdyż wspomaga gojenie się stanów zapalnych. Polecany jest do cery dojrzałej, suchej i podrażnionej poprawiając jej ukrwienie i koloryt.

Źródło: http://magia-natury.pl

środa, 31 lipca 2013

,,Błękitny skarb" - borówka amerykańska.

O pochodzenie jagody amerykańskiej (kuzynki naszej czarnej jagody) wciąż toczą się spory. Najbardziej prawdopodobne jest, że pochodzi z Ameryki Południowej, ale plantacje borówki wysokiej rozrzucone są już dziś po całym świecie. Największym producentem tych jagód są jednak  Stany Zjednoczone.

Ciekawostką jest jednak to, że największe plantacje europejskie znajdują się właśnie w Polsce, a nasze owoce eksportowane są do wielu sąsiednich krajów.

Owoce borówki amerykańskiej wyróżniają się przede wszystkim wysoką wartością dietetyczną i dużymi zasobami ważnych składników odżywczych, co sprawia, że są cennym elementem zbilansowanej i zdrowej diety. Bogate są zwłaszcza w mikro i makroelementy, a w szczególności w wapń fosfor i potas.


Nad borówką prowadzono wiele badań naukowych, które pokazały, że:

  • zawiera ona znaczne ilości związków antyoksydacyjnych - substancji chroniących organizm przed szkodliwym działaniem wolnych rodników wpływających na rozwój, np. chorób nowotworowych (owoce borówki amerykańskiej mają najwyższą aktywność antyoksydacyjną spośród wszystkich owoców, czyli najmocniej przeciwdziałają powstawaniu raka)


  • zawierają wiele substancji biologicznie czynnych oraz enzymów obniżających poziom cholesterolu; dzięki swoim właściwościom, pomagają zapobiegać chorobom nowotworowym i chorobom krążenia


  • obniżają zbyt wysokie ciśnienie krwi zwiększające ryzyko zawału i chorób krążenia, gdyż oczyszczają naczynia krwionośne oraz wzmacniają tętnice i żyły


Borówki uznano za eliksir młodości i znalazło to potwierdzenie w testach prowadzonych na zwierzętach, gdzie osobniki karmione borówkami zachowywały przez dłuższy czas lepszą sprawność ruchową i pamięć oraz duże zdolności poznawcze. Podobny wpływ borówka ma zresztą na ludzi - chroni komórki nerwowe przed stresem, co poprawia funkcjonowanie układu nerwowego.

Najnowsze badania dowiodły, że jedzenie owoców borówki przyspiesza również regenerację komórek nerwowych malejącą w starszym wieku, a nawet indukuje tworzenie się nowych komórek. Ma to pozytywny wpływ na pamięć, opóźnia procesy starzenia się oraz poprawia wygląd skóry, która dłużej zachowuje swoją młodość.

W owocach borówki znajdują się również związki zwane proantycyjanidami, które zapobiegają infekcjom dróg moczowych, gdyż zmniejszają zdolność bakterii do przylegania do ścian przewodów moczowych. Od wielu lat znane jest też regeneracyjne działanie owoców borówki na wzrok. Spożywanie ich i picie soku borówkowego poleca się szczególnie kierowcom samochodów oraz osobom spędzającym dużo czasu przed komputerem.

Żródło: http://www.modr.mazowsze.pl

czwartek, 18 lipca 2013

Aloes

ALOES doskonale nawilża i zapobiega przesuszaniu skóry. Jest świetnym specyfikiem łagodzącym poparzenia słoneczne.

Aloes sprzyja wyjątkowo wszechstronnemu działaniu na ludzki organizm, dlatego też jest idealny do stosowania w kosmetyce i dermatologii.
Posiada ponad 200 składników aktywnych min. polisacharydy, glikoproteiny, aminokwasy, żywice, antrazwiązki, kwasy organiczne.
Aloes to również skarbnica wartościowych witamin A, B1, B2, B3, B6, B9, B12, C, E oraz pierwiastków i związków mineralnych takich jak chrom, cynk, fosfor, magnez, mangan, miedź, wapń i żelazo



Ze względu na właściwości łagodzące i nawilżające stosowany jest w produktach do regeneracji i pielęgnacji skóry. Aloes ma działanie gojące dlatego wykorzystywany jest do leczenia skaleczeń, oparzeń słonecznych, ukąszeń owadów i innych uszkodzeń skóry. Składniki aktywne liści aloesu przyśpieszają procesy gojenia, poprzez stymulowanie do pracy fibroblastów, komórek skóry odpowiedzialnych za produkcję kolagenu. Oprócz tego ALOES ma działanie immunostymulujące. Wpływa na system odpornościowy skóry, wzmacniając jego naturalne mechanizmy ochronne. Stosowany na skórę głowy, łagodzi zapalenia, łupież, swędzenie oraz wzmacnia cebulki włosów, zapobiegając ich wypadaniu.
Polisacharydy zawarte w ALOESIE zwiększają syntezę kolagenu i kwasu hialuronowego. Dlatego też regularne używanie czystego żelu z aloesu lub kosmetyków z ekstraktem z liści aloesu, sprawi, że skóra stanie się bardziej wygładzona i napięta. 

Pamiętaj! ALOES doskonale nawilża i zapobiega przesuszaniu skóry. Jest świetnym specyfikiem łagodzącym poparzenia słoneczne.

piątek, 21 czerwca 2013

Co mówi nasze ciało?

Wypadanie włosów, zajady, zmęczenie czy skurcze mięśni to często pierwsze objawy niedoboru pewnych składników odżywczych. Należy wówczas wzbogacić dietę w odpowiednie produkty.

Sprawdź, jakie sygnały wysyła Twój organizm!




Włosy i paznokcie

Jeśli włosy wypadają, a paznokcie rozdwajają się i kruszą, to sygnał, że w diecie może brakować witamin i minerałów ważnych dla ich kondycji, czyli:
witaminy z grupy B, biotyny, żelaza, witaminy A, cynku, krzemu, magnezu i nienasyconych kwasów tłuszczowych.

Znajdziecie je w produktach zbożowych z pełnego ziarna, żółtkach jaj, mleku, drożdżach, olejach roślinnych, warzywach i owocach o czerwonej i pomarańczowej skórce, warzywach o zielonych liściach (sałata, szpinak, brukselka, brokuły, kapusta), nasionach roślin strączkowych i orzechach.

Zajady

Pękające kąciki ust mogą sygnalizować niedobór ryboflawiny (witaminy B2). Niewielkie jej ilości produkowane są przez bakterie żyjące w jelicie grubym.
Głównym źródłem pokarmowym ryboflawiny są mleko i jego przetwory, wątróbka, nerki oraz jaja.

Problemy ze skórą

Mało elastyczna i sprężysta skóra może oznaczać niedobór witaminy C i cynku. Substancje te biorą udział w odtwarzaniu kolagenu, zapewniają prawidłowe funkcjonowanie systemu naczyń krwionośnych w skórze, co usprawnia obieg krwi i substancji odżywczych.
Aby poprawić kondycję skóry, warto spożywać otręby, pieczywo z mąki pełnoziarnistej, nasiona, ryby, warzywa i owoce.

Skórcze mieśni

Jednym z powodów skórczy jest zaburzenie równowagi elektrolitycznej w organiźmie czyli steżenia we krwi potasu, sódu, wapnia i magnezu.
Dobrym źródłem magnezu są pełnoziarniste pieczywo, płatki zbożowe, orzechy i fasola. 
Potas uzyskasz z większości warzyw i owoców, zwłaszcza z pomidorów, bananów i pomarańczy. Wapnia dostarczą ci produkty nabiałowe.



Źródło: http://zdrowe-zywienie.wieszjak.pl

Olej arganowy - płynne złoto

Olej arganowy zwany jest również płynnym złotem czy złotem Berberów.

Olej arganowy posiada korzystne właściwości medyczne, kosmetyczne jak i spożywcze. W dzisiejszych czasach znany jest jako składnik wielu profesjonalnych i ekskluzywnych kosmetyków. Często jest dodawany do potraw, co nadaje im niesamowity smak i zapach. Stosowany jest także w medycynie, m.in. obniża poziom cholesterolu, poprawia krążenie krwi oraz wspomaga naturalną odporność organizmu.


Drzewo arganowe (drzewo żelazne) rośnie do 10 metrów wysokości, a jego korona posiada średnice nawet do 14 metrów. Występuje tylko w południowej części Maroko. Drzewo jest idealnie przystosowane do suchego, ubogiego w sole mineralne klimatu. Jego korzenie mierzą nawet do 30 metrów w głąb ziemi więc dzięki nim, sięgającym wody gruntowej drzewo może egzystować i owocować w warunkach pustynnych. Drzewo arganowe daje owoce nawet do 400 lat!
Rośnie w ekologicznie czystym środowisku, na terenie wpisanym w 1998 roku na listę rezerwatów biosferycznych UNESCO.

Owoce arganowe wielkością przypominają małą śliwkę, są koloru żółtego, w środku znajduje się gorzka masa z małą ilością ziarenek orzecha, natomiast jego skorupa jest 16 razy twardsza od skorupki orzecha laskowego.

Olejek arganowy w ostatnim czasie stał się niezwykle popularny, zawdzięczamy to jego wyjątkowym właściwościom pielęgnacyjnym oraz odmładzającym. Olejek arganowy pozyskiwany jest z nasion drzewa arganowego, stosowany jako kosmetyk i środek leczniczy, jest jednym z najdroższych kosmetyków na świecie ze względu na ograniczoną dostępność, bardzo pracochłonny proces pozyskiwania oraz niezwykłe właściwości pielęgnacyjne i zdrowotne.

Olej arganowy posiada lekko czerwony kolor i bardzo delikatny posmak orzeszków ziemnych, po przetworzeniu traci te naturalne cechy, jednak właściwości nie ulegają zmianie.

poniedziałek, 17 czerwca 2013

Dziki Bez Czarny

Od wieków postrzegano aromat kwiatów DZIKIEGO BZU CZARNEGO jako tajemniczy, odurzający.
We wszystkich niemal kulturach bzu czarnego  nie wolno było ścinać ani wykopywać, czy też kaleczyć bez powodu, groziło to bowiem mnóstwem nieszczęść, czasem nawet śmiercią.  Jeszcze na początku XX wieku w wielu regionach Europy mężczyźni, przechodząc obok bzu, zdejmowali czapkę i kłaniali się nisko, by nie obrazić zamieszkujących go mocy.

Napary z kremowych wonnych kwiatów bzu pomocne są przy leczeniu rozmaitych jesienno-zimowych dolegliwości. Doskonale sprawdzają się przy przeziębieniach i chorobach dróg oddechowych, działają napotnie, przeciwgorączkowo, przeciwbólowo i lekko moczopędnie.


Zbiera się je jesienią, kiedy są w pełni dojrzałe. Drobne, fioletowe, prawie czarne, mają lśniącą powierzchnię i soczysty czerwony miąższ. Ścina się całe baldachy i suszy rozłożone cienką warstwą. Zawierają barwniki antocyjanowe, prowitaminę A (beta karoten), witaminy z grupy B (B1, B2) oraz witaminę C, a także pektyny, garbniki, związki mineralne oraz enzymy o charakterze hormonów płciowych.
Należy pamiętać tylko o tym, ze nie wolno ich jeść na surowo (we wszystkich częściach rośliny występuje trujący  glikozyd sambunigryna; substancja ta traci właściwości toksyczne dopiero po wysuszeniu lub zagotowaniu).

Przetwory z owoców bzu są łagodnym środkiem przeczyszczającym, przeciwbólowym i moczopędnym.
Uszczelniają i uelastyczniają naczynia włosowate. Odwary z nich stosuje się doustnie jako środek odtruwający i pomagający usuwać z organizmu szkodliwe produkty przemiany materii, toksyny w chorobach gośćcowych, schorzeniach skórnych oraz jako pomocniczy lek przeciwbólowy w rwie kulszowej, nerwobólach, migrenach i bólach głowy. Pomocne też są w stanach zapalnych żołądka i jelit.

Sok wyciśnięty z owoców obniża poziom złego (LDL) cholesterolu we krwi, wino zaś reguluje trawienie, poprawia apetyt, a po ogrzaniu jest bardzo pomocne przy przeziębieniach, grypie, bronchicie. Z owoców bzu od stuleci sporządzano także soki, konfitury, marmolady, powidła, musy, kisiele, syropy, herbatki, a także wódki i wina. Owoce te są troszeczkę mdłe, więc dobrze jest je łączyć z innymi owocami o nieco wyrazistszym smaku. Te przetwory są nie tylko smaczne, ale również leczą! Ksiądz Kneipp zalecał wszystkim prowadzącym siedzący tryb życia, w celu oczyszczenia nerek i żołądka zjadanie codziennie po jednej łyżce powideł na jedną szklankę przegotowanej letniej wody.

Czarny bez także upiększa, choć dotyczy to przede wszystkim kwiatów. Zrobione z nich toniki, maseczki, kremy, a także kąpiele z ich udziałem działają ściągająco, przeciwwysiękowo, przeciwzapalnie i antyseptycznie. Zapobiegają przy tym pękaniu naczyń krwionośnych. Ekstrakt z kwiatów bzu czarnego jest jednym z najsilniejszych antyoksydantów, ma właściwości kojące, przeciwzapalne i myjące a także przeciwbakteryjne.

Żródło: http://www.naturaity.pl/




poniedziałek, 27 maja 2013

Serwatka

Już w XIX wieku modne stały się kąpiele serwatkowe w celach upiększających i leczniczych. W Polsce uzdrowisko Szczawno-Zdrój prowadziło pionierski Instytut Serwatkowy z hodowlą kóz, owiec, krów i oślic
Dziś SERWATKA jest świetnym napojem wpływającym dobroczynnie na układ pokarmowy i jako składnik przepisów kulinarnych. Badania wskazują, że białka serwatkowe korzystnie wpływają na zdrowie osób zdrowych, prowadzących aktywny tryb życia, również chorych - w trakcie leczenia infekcji lub chorób przewlekłych. Literatura opisuje biologiczną aktywność poszczególnych białek serwatkowych i uzyskanych z nich peptydów czy aminokwasów. Proteiny serwatkowe mają właściwości antybakteryjne i przeciwwirusowe, zwiększają siły obronne organizmu przez działanie immunomodulacyjne, mają właściwości antyoksydacyjne, działają przeciwnowotworowo, obniżają ciśnienie krwi oraz poziom cholesterolu, regulują poziom cukru.


W kosmetyce serwatka dobroczynna jest zwłaszcza dla kobiet, ponieważ poprawia wygląd włosów i skóry oraz jest zdolna do rozwiązania praktycznie wszystkich problemów związanych z tymi obszarami ciała. Serwatka jest też stosowana do higieny intymnej.
Proteiny mleczne odżywiają i regenerują strukturę wewnętrznych tkanek włosów i ich warstwy powierzchownej, czynią ją gładką, zdrową i lśniącą.
Lipidy i witaminy chronią i dają energię, a  związki kwasu mlecznego regulują wydzielanie tłuszczu i wspaniale usuwają obumarłe komórki, wzmacniając skórę głowy i zapewniając jej zdrowy wygląd.
w opraciu o unikalne właściwości organicznej serwatki mlecznej pozyskiwanej z biomleka duńskich krów oraz innych cennych składników powstała seria najdelikatniejszych organicznych produktów BIO IQ dla dzieci.

niedziela, 26 maja 2013

Olej kokosowy

KOKOS jest owocem „drzewa życia” (palmy kokosowej), występującej przede wszystkim w rejonie Polinezji oraz Azji Południowo-Wschodniej. Często nazywany orzechem, w rzeczywistości należy do rodziny pestkowców. Pomimo sporej wagi (nawet do 2.5 kg) utrzymuje się na wodzie i może przepływać spore odległości.
Kokos jest smaczny i niezwykle wartościowy (zawiera wiele cennych witamin, pierwiastków). Jego wartość energetyczna wynosi około 620 kalorii.
Zdecydowanie największym zainteresowaniem cieszy się olej kokosowy, stosowany w przemyśle spożywczym, chemicznym oraz kosmetycznym.

Ze względu na swoją stałą postać olej nadaje się do smarowania pieczywa, można także z powodzeniem zastąpić nim masło w pieczeniu. Idealny do smażenia w wysokich temperaturach, nie pali się, nie jełczeje, a dzięki swoim właściwościom smakowym oraz aromacie nadaje potrawom orientalny charakter.
Praktycznie nie zawiera utleniających się kwasów tłuszczowych, co sprawia, że jest bardzo stabilny podczas smażenia w wysokich temperaturach, a do tego jest o wiele zdrowszy od niektórych, bardziej popularnych olejów.

Olej kokosowy jest też pierwszym tłuszczem, który nie przyczynia się do budowy tkanki tłuszczowej, a wręcz przeciwnie, pobudza przemianę materii i wspomaga ubytek wagi przy nadwadze.


w medycynie naturalnej;

Olej kokosowy ma bardzo ciekawy skład i proporcje składników o wysokiej wartości zdrowotnej.
Około połowę jego zawartości stanowi kwas laurynowy, który w organizmie przekształca się w monolauryn. Kwas laurynowy występuje w naturze w dużych ilościach tylko w orzechu kokosowym i w... mleku matki, wraz z  którym dostaje się do organizmu dziecka i tam buduje jego odporność od samych narodzin. Ma on silnie bakteriobójcze i wirusobójcze właściwości, niszczy drobnoustroje pokryte otoczką lipidową (zalicza się do nich m.in. wirus HIV, cytomegalowirus, wirus opryszczki, przeziębienia, a także bakteria Helicobacter pylori, wywołująca wrzody żołądka i nowotwory układu pokarmowego). Inaczej niż antybiotyki, które zabijają całą florę bakteryjną organizmu - w tym także tą dobroczynną - monolauryn atakuje tylko szkodliwe wirusy i bakterie.

Kokosy zawierają też kwas kaprylowy, który ma podobne działanie. Zawartość tych dwóch związków sprawia, że olej kokosowy pomaga wzmacniać odporność organizmu, wykazując silne właściwości antybakteryjne, antywirusowe i antygrzybicze.
Z kolei na powierzchni skóry antybakteryjne i antywirusowe właściwości kwasu laurynowego sprawiają, że znakomicie nadaje się do zwalczania infekcji, wysypek i egzem, a także przyczynia się do leczenia drobnych skaleczeń i mikrourazów skóry oraz łagodzi świąd i ból po ukąszeniach owadów.
Pomaga zwalczyć schorzenie zwane „stopą sportowca” lub „stopą atlety” – uciążliwą, długotrwałą grzybicę stóp. Olej kokosowy może być także z dobrym
rezultatem stosowany na cerę trądzikową, wówczas najlepiej działa połączone stosowanie wewnętrznie i zewnętrznie.
W medycynie naturalnej używany jest więc do leczenia bardzo wielu schorzeń i dolegliwości, takich jak: bóle zębów, trądzik, opryszczka, wypryski, egzema, zapalenia i owrzodzenia skóry, syfilis, łysienie, siniaki, oparzenia, kaszel, przeziębienia, gorączka, osłabienie odporności, choroby układu trawienia, wrzody, kamienie nerkowe, bolesne i nieregularne miesiączki, niedobory witamin, astma, osteoporoza i wiele innych.

Olej kokosowy zawiera także naturalne antyoksydanty, które zwalczają wolne rodniki, spowalniając procesy starzenia się skóry, sprawiając jednocześnie, że staje się ona jędrna i elastyczna. Olej ten stosowany jest również jako lek przy chorobie Crohna (wrzodziejące zapalenie jelita grubego) i przy cukrzycy typu ll.

w kosmetyce:

Olej posiada właściwości nawilżające, może być stosowany na skórę całego ciała, a także jako maseczka lub serum na włosy.
Wspomaga gojenie się ran, hamuje pojawianie się plam na skórze, działa łagodząco przy chorobach skóry (egzemy), spowalnia starzenie i opóźnia powstawanie zmarszczek, nawilża i wygładza skórę.
Jako jedyny olej chroni włosy przed utratą protein, dzięki swej specyficznej budowie olej kokosowy jest w stanie wniknąć w strukturę włosa i dokładnie go nawilżyć, dzięki czemu włosy stają się miękkie, lśniące i mocne.
Stosowanie na skórę głowy wzmacnia cebulki, zapobiegając wypadaniu włosów. Zwiększa ukrwienie skóry i pomaga w walce z łupieżem. Można stosować jako maseczkę na całą długość włosów (a także skórę) przed myciem, lub nałożyć na same końcówki, aby zapobiec ich rozdwajaniu.

Opracowano na podstawie: http://www.planetazdrowie.pl/

środa, 24 kwietnia 2013

Pożądany odcień skóry niekoniecznie poprzez opalanie

Astaksantyna (karotenoid) nadaje skórze atrakcyjny wygląd, 
a także pomaga od wewnątrz zapobiegać zmarszczkom oraz chronić skórę przed promieniowaniem urządzeń medycznych jak i szkodliwych promieni UVA. 
Jej działanie jest podobne do krem z filtrem od wewnątrz!

Jednym z najskuteczniejszych sposobów na poprawę wyglądu skóry jest jedzenie warzyw i owoców bogatych w karotenoidy. Nadają one czerwony, pomarańczowy i żółty kolor owocom, ale również występują w zielonych warzywach. Astaksantyna, która również należy do karotenoidów, jest wytwarzana przez algi Haematococcus pluvialis. Dzięki niej krewetki i flamingi uzyskują różowy kolor.

Badania wykazały, że jedzenie pokarmów bogatych w pigment może sprawić, że skóra wygląda lepiej niż opalona (czerwone i żółte odcienie skóry nadają atrakcyjniejszy wygląd). Bardziej czerwone odcienie pojawiają się kiedy skóra rumieni się, dopływa do niej krew z dużą ilością tlenu. 

Ciekawostką jest, że mając do wyboru opaloną skórę i kolor skóry nadany przez karotenoidy, wybierany był ten drugi.

Aby uzyskać zdrowy i atrakcyjny kolor skóry zadbaj o zdrową dietę!

Astaksantyna jest to nie tylko świetnym antyoksydantem, ale prawdopodobnie najsilniejszą naturalną substancją przeciwzapalną, która pomaga zapobiegać katarakcie i zwyrodnieniu plamki żółtej. Badania sugerują, że dawka terapeutyczna astaksantyny powinna wynosić ok. 10-12 mg dziennie.

Źródło: http://www.kenayag.com.pl/

Opalaj się bezpiecznie dostarczając skórze witaminę D


Media i lekarze propagują informacje, dzięki którym statystyczny Amerykanin wierzy, że należy unikać słońca w południe i stosować mleczko do opalania podczas ekspozycji na słońce. Tak naprawdę jest to wskazówka jak zminimalizować poziom wit.D i jej korzystny wpływ na organizm.
Poniżej kilka praktycznych wskazówek jak korzystać z naturalnej ekspozycji na słońce i zoptymalizować wpływ wit.D na organizm.

Witamina D jest konieczna dla zachowania optymalnego zdrowia. Jednak niewłaściwe korzystanie ze słońca może zwiększyć ryzyko raka skóry!

Mozemy rozróżnić dwa typy promieniowania docierającego do Ziemi (krótkie UVB i długie UVA). Tylko promieniowanie UVB syntetyzuje witaminę D w skórze. Promieniowanie UVA zwiększa ryzyko raka skóry i przyczynia się do jej fotostarzenia.
Witamina D3 to rozpuszczalny w tłuszczach hormon steroidowy, który powstaje w skórze podczas ekspozycji na promienie UVB. Podczas kontaktu tych cennych promieni ze skórą pochodna cholesterolu jest przekształcana w witaminę D3. W ciągu 48 godzin witamina ta jest wchłaniana do krwioobiegu i podnosi poziom wit.D w organizmie. Nie powinno się myć skóry mydłem zaraz po opalaniu.
W przypadku poparzeń słonecznych można zastosować świeży aloes, jako najlepszy lek, który przyspiesza leczenie skóry.

Wiosenny kontakt ze słońcem.

Opalenizna to nic innego jak ochronny pigment, chroniący przed nadmierną ekspozycją na słońce. Jeśli masz dość jasną karnację z tendencją do poparzeń ogranicz pierwszy kontakt ze słońcem do kilku minut dziennie. Im bardziej opalona skóra tym dłużej możesz przebywać na słońcu.
Jeśli masz ciemną karnację możesz bezpiecznie przebywać na słońcu nawet przez 30 minut, natomiast jeśli masz bardzo ciemną karnację, a twoje korzenie sięgają Afryki, Indii lub krajów Środkowego Wschodu możliwe, że w ogóle nie musisz przejmować się tym, jak długo przebywasz na słońcu. Jednak zawsze bądź ostrożny i unikaj poparzeń skóry.

Jeśli jesteś zmuszony przebywać w pełnym słońcu, smaruj nieosłoniętą skórę nietoksycznym mleczkiem z filtrem SPF15. Jednak jeśli preparat zawiera filtr SPF będzie blokował promienie UVB i organizm nie będzie mógł produkować witaminy D. Możesz także zastosować bezpieczny, nawilżający krem BEZ filtra SPF lub po prostu organiczny olej kokosowy, który nawilży skórę i będzie mieć korzystny wpływ na metabolizm.

Zawsze dbaj o to, żeby nie poparzyć skóry!